Możliwe do zastosowania metody ustalania wartości rozchodu wskazanych wyżej towarów są następujące:
Metoda szczegółowej identyfikacji jako najlepsza spośród metod wyceny rozchodów zapasów
Zdarza się, że ceny nabycia, zakupu albo koszty wytworzenia jednakowych towarów (bądź uznanych za jednakowe, ze względu na podobieństwo ich rodzaju i przeznaczenie) są różne. Wówczas przepisy ustawy o rachunkowości pozwalają organizacji wycenić wartość stanu końcowego rzeczowych składników aktywów obrotowych według jednej z przyjętych metod ustalania wartości ich rozchodu. Najkorzystniejszą z nich jest metoda szczegółowej identyfikacji. Ale uwaga! Nie zawsze można z niej skorzystać.
-
według cen przeciętnych, to jest ustalonych w wysokości średniej ważonej cen (kosztów) danego składnika aktywów,
-
poprzez przyjęcie, że rozchód składnika aktywów wycenia się kolejno po cenach (kosztach) tych składników aktywów, które zostały nabyte lub wytworzone najwcześniej, czyli stosując tzw. metodę FIFO (pierwsze przyszło – pierwsze wyszło),
-
przy założeniu, że rozchód składników aktywów wycenia się kolejno po cenach (kosztach) tych składników aktywów, które jednostka nabyła lub wytworzyła najpóźniej, czyli stosując tzw. metodę LIFO (ostatnie przyszło – pierwsze wyszło),
-
w drodze szczegółowej identyfikacji rzeczywistych cen (kosztów) tych składników aktywów, które dotyczą ściśle określonych przedsięwzięć, niezależnie od daty ich zakupu lub wytworzenia.
- art. 17 ust. 2 pkt 4, art. 28 ust. 2, art. 28 ust. 11 pkt 1, art. 34 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.),
- art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.),
- art. 8 ust. 1 ustawy z 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 239).
Zobacz także:
Tagi: wycena zapasów
