Obowiązek ustalenia w zakładzie pory nocnej spoczywa na każdym pracodawcy, bez względu na fakt, że nie zatrudnienia i nie planuje zatrudniać pracowników w nocy. Postanowień w tym zakresie dokonuje się w przepisach wewnętrznych.
Jakie wynagrodzenie za pracę w porze nocnej przysługuje kierowcy
Dodatek za pracę w porze nocnej powinien być wyodrębnionym składnikiem wynagrodzenia za pracę, przysługującym każdemu zatrudnionemu pracownikowi, jeśli świadczy pracę w nocy. Zasady ustalania pory nocnej w zakładzie oraz wypłaty z tego tytułu dodatku regulują ogólne przepisy prawa praca. Niektórym pracownikom, w tym kierowcom, dodatek ten można wypłacać w formie ryczałtu.
Przepisy Kodeksu pracy wskazują tylko, że pora nocna obejmuje osiem z dziesięciu godzin przypadających w godzinach 21.00–7.00. Pracodawca ma zatem pewną swobodę w jej ustaleniu i może uwzględnić własne potrzeby. Pora nocna może obejmować następujące okresy godzinowe: 21.00–5.00, 22.00–6.00, 23.00–7.00. Co więcej, przepisy nie zabraniają, aby rozpoczynała się i kończyła o niepełnych godzinach zegarowych. Jeśli kierowcy wykonują przewozy w godzinach 7.00–23.00, a pracodawca porę nocną ustali od 23.00 do 7.00, nie jest obowiązany do wypłacania dodatku z tytułu pracy w porze nocnej.
Nieustalenie w firmie pory nocnej, w przypadku wykonywania przewozów w wyżej pokazanym czasie, daje pracownikowi możliwość wystąpienia z roszczeniem o wypłatę wynagrodzenia za pracę w porze nocnej za każdą godzinę pracy przypadającą pomiędzy 21 a 23.
Zgodnie z art. 1518 § 1 Kodeksu pracy, pracownikowi, który wykonuje pracę w porze nocnej, przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów. Wysokość dodatku jest zatem zmienna, uzależniona jest bowiem od stawki wynagrodzenia minimalnego obowiązującego w kraju, ustalanego zazwyczaj na dany rok kalendarzowy, oraz od wymiaru czasu pracy przewidywanego dla pracownika do przepracowania w miesiącu, w którym wystąpiła praca w porze nocnej.
Ustawodawca w art. 1518 § 2 Kodeksu pracy zezwolił, aby w stosunku do pracowników wykonujących pracę w porze nocnej stale poza zakładem pracy dodatek za pracę w porze nocnej zastąpić ryczałtem, którego wysokość odpowiada przewidywanemu wymiarowi pracy w porze nocnej. Wprowadzenie ryczałtu możliwe jest w stosunku do kierowców, ale jest mało ekonomiczne, jeśli praca w nocy występuje sporadycznie, po wprowadzeniu ryczałtu staje się on bowiem stałym składnikiem miesięcznego wynagrodzenia kierowcy.
Jeśli natomiast kierowca pracuje w ramach pory nocnej, obowiązującej w jego firmie, nawet jedną godzinę miesięcznie lub zdarzy mu się pracować w porze nocnej raz w roku, to nie zwalnia przewoźnika z obowiązku naliczenia i wypłacenia dodatku z tego tytułu w każdym przypadku. Nie ma także znaczenia czy praca ta wynikała z harmonogramu czasu pracy, czy też doszło do niej w wyniku nieplanowanych wcześniej okoliczności.
Art. 1518 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.).
Zobacz także:
