Jeżeli wydatki nie zostały zawarte w katalogu określonym w art. 16 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem wykazania ich związku z uzyskaniem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.
Zaliczenie kary umownej do kosztów podatkowych
Zaliczenie kary umownej do kosztów uzyskania przychodu jest możliwe, wyłącznie w przypadku gdy spółka działa przy zachowaniu zasad należytej staranności, a naliczone kary wynikają z okoliczności, na które nie ma ona wpływu. Musi być także wykazany ich związek z uzyskiwanym przez spółkę przychodem w ramach prowadzonej działalności.
Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i art. 16 ustawy o CIT. W konsekwencji, aby dany wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów albo może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. Na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, albo wykonanych robót i usług. W konsekwencji przepis ten wyklucza z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania wyłącznie z tytułów w nim wymienionych.
Przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT wyłącza natomiast z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania z tytułów wymienionych w ustawie, takich jak:
- wady dostarczonych towarów,
- wady wykonanych robót,
- wady wykonanych usług,
- zwłoka w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
- zwłoka w usunięciu wad towarów,
- zwłoka w usunięciu wad wykonanych robót,
- zwłoka w usunięciu wad wykonanych usług.
Przy zapłacie kary należy zbadać, czy istnieje związek przyczynowo-skutkowy poniesionych wydatków z przychodem, czy też wydatki te służą zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Aby karę można było zaliczyć do kosztów podatkowych, nie może ona wynikać z nieracjonalnego i pozbawionego należytej staranności działania przedsiębiorcy.
Zobacz także:
