Inspektor sanitarny podejmuje czynności związane z wyjaśnieniem okoliczności związanych z podejrzeniem wystąpienia choroby zawodowej, przy czym podstawą do podjęcia działań jest każde zgłoszenie. Jest to zgodne z § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Stanowi on, że właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie, a w szczególności kieruje pracownika lub byłego pracownika, którego dotyczy podejrzenie, na badanie w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania, do jednostki orzeczniczej I stopnia. Są nimi m.in. poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy, kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych). Należy pamiętać, że choroba zawodowa jest pojęciem prawnym oznaczającym zachorowanie, które pozostaje w związku przyczynowym z pracą.
Kilka postępowań w sprawie rozpoznania chorób zawodowych
Obowiązkiem inspektora sanitarnego jest zbadanie każdego zgłoszonego podejrzenia wystąpienia choroby zawodowej także w przypadku pracownika, którego stan zdrowia już podlega ocenie w związku ze złożeniem wcześniejszego podejrzenia.
Przyczyną ją wywołującą jest sama praca, jej rodzaj, charakter i warunki jej wykonywania. Oznacza to więc, że wykonywanie określonej pracy może wywoływać u pracownika określone skutki zdrowotne w różnych odstępach czasu. Orzeczenie w zakresie chorób zawodowych wydawane jest przez lekarza spełniającego wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy zatrudnionego we wskazanych jednostkach orzeczniczych. Dopiero takie orzeczenie lekarskie, mające walor opinii biegłego, stanowi wiarygodny dowód służący stwierdzeniu istnienia lub nieistnienia choroby zawodowej u pracownika.
Obowiązujące regulacje prawne zawierają katalog chorób zawodowych, ale w żadnym wypadku nie wskazują, że dokonywanie oceny stanu zdrowia pracownika pod kątem stwierdzenia istnienia jednej z tych chorób wyłącza możliwość prowadzenia postępowania o stwierdzenie wystąpienia u niego innej choroby zawodowej. Organ inspekcji sanitarnej ma uzyskać dane, na podstawie których można wyprowadzić oraz uzasadnić wniosek, czy stwierdzone objawy chorobowe odpowiadają objawom choroby zawodowej, czy pozostają w związku przyczynowym z wykonywaną pracą zawodową, czy też rodzaj wykonywanej pracy nie ma żadnego wpływu na powstanie i rozwój schorzenia.
- art. 9 ust. 3 ustawy z 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 2004 r. nr 125, poz. 1317),
- § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1367).
Zobacz także:
